Bir yabancının gözüyle Moskova’dan Vladivostok’a Trans Sibirya yolculuğu

Amerikalı fotoğrafçı Annie Ling yıllardır hayalini kurduğu Trans Sibirya yolculuğuna nihayet karar verir ve dünyanın en uzun hattın kurulumunun 100. yılında (1916) bu hayalini gerçekleştirir. 9288 km’lik bu uzun yolculukta neler yaşadığını ve gördüğünü ise çekmiş olduğu fotoğraflarla bizlerle paylaşmayı ihmal etmez. Her seyahat severin düşlerini süsleyen bu eşsiz yolculuğu bir de Amerikalı fotoğrafçının gözlemleriyle yaşayalım.

Saat 00:35, Yer: Moskova, Yaroslavl tren garı. Başlıyoruz..

Bu uzun yolculuğa başlamadan önce bir Moskova turu yapmadan olmazdı. Bu bölümü kısa kesip Kremlin duvarlarında olan, Aleksandrovsiy Sad’da bulunan Meçhul asker anıtından bir fotoğraf paylaşıyorum. Şimdi sıra Trans Sibirya yolculuğunda.

Tren yolculukları Ruslar için en popüler olanı. Rahatlığı, uygunluğu ve fiyatı Rusları cezbeden özellikler. Trende 3 yolculuk çeşidi mevcut. Bunların en ekonomiği Platzkart adında koridoru açık, herkesin bir biri ile iletişim kurabileceği kompartıman.

Anlatılan vakalar, oyunlar, yemek ve içecek yolcuları yakınlaştıran olgular. Platzkartla giden yolcular bol muhabbetin ve ortak yaşamın garantisini veriyor.

Uzun yolculuktan sonra Krasnoyarsk’ta bizi istasyonda eski bir Sovyet lokomotivi karşılıyor.

Tren İrtkutsk’a doğru hareket ederken küçük bir çocuk Rusların meşhur bir oyunu olduğunu düşündüğüm, ismini ve anlamını öğrenirken epeyce zorlandığım «Duraka» isimli oyunu öğreniyor.

İrkutsk’a geldiğimizde bir yolcu günlerin yorgunluğunu trende uyuyarak geçiriyor. Kısa süreli durmalar yolcuların dışarı çıkarak temiz hava almasına ve atıştırmalık bir şeyler almasına olanak sağlıyor.

Trans Sibirya turistler arasında kuşkusuz en popüler yolculuk ama yerli halk için bu hayatın parçası. Onun için onların yüzlerinde heyecan ve meraklı bakışlar bulmak zor.

Krugobaykal trenine ait lokomotiv Baykal gölünü turistlere en iyi şekilde göstermek için istasyona doğru yavaşça yanaşıyor. Nede olsa Baykal bir çok turistin bu yolculuğa karar verme sebebi.

Slyudka istasyonundaki bu tipik küçük bakkal, yolculuk boyunca her istasyonda karşılaşabileceğiniz türden. Buralardan ekmek, içecek, tatlı, tuzlu gıdalar alabilirsiniz.

İslenmiş Omul balığı Baykal gölünden çıkarılan, sadece buradaki yerel pazarlarda bulunan bir lezzet. Baykal Gölü dünyanın en büyük ve derin gölü. Dünyanın %25’lik tatlı rezervleri burada. Bunun yanında dünyada hiçbir yerde olmayan binlerce çeşit canlı türünü kendi içinde barındırıyor.

Bir inek Baykal gölünde bulunan Olhon isimli bir Şaman adasında bir tepelikte. Şaman kayalıkları birçok efsane ve giz barındıran Asya’nın kutsal yerlerinden biri.

Krugobaykal tren hattında pencereden çektiğim bir görüntü. Bu Baykal treni 5 saatlik bir yolculuk olmasına rağmen çok ucuz. 39 tünel, onlarca köy ve boylu boyunca Baykal için evet çok ucuz.

Tekrar ana trenimize döndüğümüzde başka bir alan restoranlara göz atalım. Her trenin kendine has restoranları yolculara dinlenme imkanı sunuyor. Verdikleri hizmet ücretli.

Habarovsk’tan Vladivostok’a giden 2 yolcu, vagondaki kompartımanda yemeklerini yiyor. Tipik bir akşam yemeğinde şunlar var: Patates, mantı, selyodka ve votka.

Gün ağarmasıyla Çita şehrine geldiğimizde tren garından ilk gördüğüm şey kilise ve Aleksandr Nevski figürü.

Ve sonunda Vladivostok’tayım. 9288 kilometre sonunda Moskova’dan ulaşılabilecek en son nokta. Zolotoy Oryol isimli trenimizin vagon görevlileri bizlere veda pozu vermeyi eksik etmiyorlar.

Bu eşsiz ve güzel yolculuğu her sehayat severin tatması dileğiyle..

Yorum Ekle