Rus edebiyatından bir anekdot

10071

Bir keresinde Puşkin, Tverskoy Bulvarı boyunca yürüyen Çernişevski’yi görür. Arkasında gizlice yürüyerek onu izlemeye başlar.

Bu arada gelip geçen yazarlar Puşkin’i görünce selam verirler. Önden yürüyen Çernişevski onların selamını kendisi için sanıp mutlu olur.

Dostoyevski geçer ve selam verir. Pomyalovsky, Grigorovich – yine geçerken eğilerek selam verirler. Gogol geçer – gülümseyerek ve elini de hafifçe sallayarak selamlar – bu da  Çernişevski’yi oldukça mutlu eder. Turgenyev de geçerken eğilerek selam verir. Sonra Puşkin Vyazemsky’nin mekanında bir fincan çay yudumlamaya karar verir ve Çernişevski’yi izlemekten vazgeçip yolunu değiştirir. Bu sırada aniden Çernişevski’nin yanından Tolstoy geçer, doğal olarak Puşkin’i göremez. Tolstoy, o sıralar, genç, sakalsız ve üniformalıdır. Çernişevski’yi de fark edemez.  Selam vermeden ve tek kelime etmeden geçer gider.

Çernişevski, daha sonra günlüğüne, “Bütün yazarlar harika şeyler yazdı, ama Tolstoy bir külhanbeyi olduğunu her zaman belli etti. Zaten o toprak ağası bir Kont.”diye yazar.

Ekaterina Shubnaya, RT Çeviri
M. Hakkı Yazıcı

Yorum Ekle